انسان در میان دو آزادی
بخش دوم – پیروزی نهایی
| دگر عضوها را نماند قرار | چو عضوی به درد آورد روزگار |
مقدمه:
انسان، خسته از جنگ و خونریزی و برتری طلبی های نظامی و منزجر از کشورگشایی های زمان ماقبل صنعتی و عصر صنعتی است.
جامعه ی بشری در عصر اطلاعات و فراصنعتی، فرصتی می خواهد تا هویت انسانی خویش را بروز دهد. این هویت در دو زمینه قابل بیان و درک متقابل است. یکی در زمینه عقلانیت و اندیشه پروری به شیوه ای جدید تا به تولید انبوه بپردازد و تمامی نیازهایی را برآورده کند که در طول تاریخ همواره تنها گروه های خاصی (آنهم بسیار محدود) از آن بهره مند بودند. دیگری بیان احساسات و عواطف انسانی خویش که سرچشمه ی جوشان عشق و الفت و نوع دوستی است. رشد فناوری و دانش، بویژه نانو تکنولوژی و امید به پیشرفت در زمینه میکرو ربات ها از یکسو چنان آینده ی روشنی را در مقابل انسان به نمایش می گذارد که تنها در اسطوره های یونانی، آنهم با خدایانش قابل قیاس است. از سویی دیگر رشد سرسام آور و انتقال سریع اطلاعات چنان به رویای دیرینه ی انسان جامه ی عمل پوشانده که جادوگران افسانه ای را تداعی می کند
ادامه مطلب
